SMC i spółka

Z Pentax.org.pl WIKI

Spis treści

Załamywanie i częściowe odbicie

Światło załamuje się podczas przechodzenia przez granicę dwóch ośrodków o różnej gęstości. W szczególności światło załamuje się na granicach powietrze-soczewka i soczewka-powietrze. W idealnych warunkach całe światło się załamuje, ale w rzeczywistości załamywane jest tylko ok. 95% światła, a pozostałe 5% odbija się w kierunku pierwszego ośrodka.

Jest to poważnym problemem w obiektywach fotograficznych, ponieważ mniej światła dociera do powierzchni filmu/matrycy. Dla obiektywu posiadającego n grup soczewek (czyli 2 × n granic soczewka-powietrze) i współczynniku załamania r (procent załamywanego światła podzielony przez 100), tylko ułamek L dociera do powierzchni filmu/matrycy, L = r × 2 × n. Dla r = 0,95 i n = 10, L = 0,36. Oznacza to że tylko 36% światła wpadającego do obiektywu dociera do powierzchni filmu/matrycy. Reszta rozprasza się wewnątrz obiektywu, czego niepożądanym efektem są flary, odblaski i duszki.

Super-Multi-Coating

By poradzić sobie z niechcianymi efektami częściowego odbicia naukowcy opracowali powłoki chemiczne nakładane na powierzchnie szklane. Powłoki te zwiększają współczynnik r, w wypadku słynnych powłok Super-Multi-Coating (SMC) r = 0,998. Po przeprowadzeniu obliczeń z poprzedniego paragrafu dla obiektywu mającego 10 grup soczewek otrzymujemy L = 0,96, czyli stratę tylko 4% światła.

Powłoki SMC zostały opatentowane i zastosowane po raz pierwszy w roku 1971, gdy Pentax produkował jeszcze sprzęt z mocowaniem na gwint M42. By podkreślić fakt, że soczewki obiektywów miały powłoki Super-Multi-Coating, Pentax zmienił nazwę linii obiektywów Takumar i Super-Takumar na Super-Multi-Coated Takumar a później na SMC Takumar.

Jeśli chodzi o sprzęt z bagnetem K (czyli bez innych wyrobów marki Pentax), powłoki SMC są używane w obiektywach, filtrach, niektórych elementach optyki w korpusie i różnych akcesoriach. Większość obiektywów Pentaksa ma powłoki SMC, a wszystkie obiektywy z powłokami SMC mają skrót "SMC" w swojej nazwie.

Te kilka obiektywów Pentaksa które nie mają powłok SMC to obiektywy budżetowe, w swojej nazwie nie mają skrótu "SMC". Wszystkie one mają soczewki pokryte jakimś rodzajem powłok antyodblaskowych - niektóre nawet wielowarstwowymi - ale nie mają opatentowanych powłok Super-Multi-Coating.

Korzyści z powłok SMC

In reference 06671, Pentax twierdzi że powłoki SMC to "godny uwagi proces nakładania siedmiowarstwowych powłok które obniżają współczynnik odbicia aż do 0,2% na granicę soczewka-szkło. Rezultatem jest imponujące polepszenie zarówno wierności oddania kolorów jak też eliminacja odblasków i duszków".

W międzyczasie wszyscy producenci optyki wprowadzili jakieś formy pokrywania soczewek powłokami i każdy z nich twierdzi, że jego osiągają "nadzwyczajne rezultaty". W praktyce większość testów wykazuje że powłoki SMC Pentaksa ciągle są najlepsze spośród dostępnych na rynku.

Powłoki "ghostless"

W roku 1997 Pentax wprowadził na rynek obiektyw FA 43/1.9 Limited - pierwszy który miał soczewki pokryte nowo opracowanymi powłokami "ghostless". Te powłoki są udoskonaleniem względem SMC i jak nazwa sugeruje są wyjątkowo skuteczne w eliminowaniu duszków. Jeśli wierzyć plotkom nowe powłoki zostały opracowane dla automatycznego systemu identyfikacji samochodów. Został on zamówiony przez japońską policję która miała problemy z identyfikacją tablic rejestracyjnych w nocy z powodu odblasków powodowanych przez światła aut.

Od 1997 Pentax stosował powłoki "ghostless" tylko w kilku wybranych obiektywach, co prawdopodobnie oznacza że proces ich nakładania jest bardziej kosztowny niż powłok SMC.

Powłoki Super Protect

Wprowadzone razem z obiektywami DA* 16-50/2.8 AL ED (IF) SDM i DA* 50-135/2.8 ED (IF) SDM



Ten artykuł w całości lub w części jest tłumaczeniem treści
pochodzących ze strony kmp.BDimitrov.de,
do której prawa autorskie posiada Bojidar Dimitrov.

Osobiste